Alain Grootaers
Na een hersenbloeding in januari 2023 verbleef Alain Grootaers vier maanden in een ziekenhuis in Málaga. Thuis zocht hij afleiding in zijn vinylcollectie en vond inspiratie in Leonard Cohens ‘Anthem’ en de zin “There’s a crack in everything, that’s how the light gets in.” Dit resoneerde sterk na zijn ziekte, die hem half verlamd achterliet. Hij dook in zijn foto-archief, selecteerde beelden van letterlijke en figuurlijke ‘scheuren’ uit zijn straatfotografie, geïnspireerd door Henri Cartier-Bresson en Robert Doisneau. Dit leidde tot een tentoonstelling in kunstencafé Estraperlo in Málaga (kerst 2023 – Pasen 2024). In Lier plande hij met jeugdvrienden Peter Everaert en Kristine Nauwelaerts een expositie in hun galerij Artisjok. Op vraag van Peter nodigde hij kunstenaarsvrienden uit die ‘bruggen’ bouwen over stijlbreuken of generatiekloven.
Hilde De Wilde
Hilde studeerde aan de academie van Borsbeek in de specialisatie ‘portret’. Ze zoekt in haar werk vaak de confrontatie op tussen het harde en het zachte. Haar schilderijen drukken vaak haar rauwe existentiële strijd uit.
Onlangs koos Sofie Van De Velde ook 4 van haar werken uit voor een expositie in het Zuiderpershuis in Antwerpen.
Dimitri Cools
Dimitri Cools is een veelzijdig Belgisch kunstenaar, residerend in Hongarije. Hij is een onrustige ziel die zich niet laat ketenen, iets dat duidelijk wordt door zijn parcours; Hij was achtereenvolgens eigenaar van een reclame-en brandingbureau, besloot om dat om te ruilen voor de vrijheid van de autosnelweg en werd aldus vrachtwagenchauffeur, tot een levensbedreigende ziekte zijn versnellingspook voor een tijdje in vrijloop besloot te zetten
Cools ontwikkelde een fascinatie voor schrijven; zowel communicatief als inhoudelijk. Zijn uitgangspunt is dat schrijven – letterlijk (hand)schrift – het archetype van grafische kunst is.
Adalbert Gans
Adalbert is van Oostenrijks- Venetiaanse afkomst en is een geadopteerde Antwerpenaar. Adalbert verstaat de kunst om dat wat gebroken is terug heel te maken door samensmelting. Met zijn mix van Oostenrijks en Venetiaans bloed, liet hij zich inspireren door de fascinerende wereld van Muranoglas.
Jan Bosschaert
Jan Bosschaert is een veelzijdige Belgische stripauteur, illustrator en kunstschilder. Al op 16-jarige leeftijd debuteerde hij in het stripblad Robbedoes. Hij studeerde Vrije Grafiek aan het Sint-Lucasinstituut in Brussel en publiceerde in 1982 zijn eerste stripalbum, Icarus. Zijn doorbraak kwam in 1983 met Pest in ’t Paleis, een politieke satire op scenario van journalist Guido Van Meir. Bosschaert is vooral bekend om stripreeksen zoals Sam, Jaguar en De Geverniste Vernepelingskes. Hij exposeert regelmatig in binnen- en buitenland, met werk dat vaak vrouwelijke schoonheid en emotionele diepgang verkent. In 1991 ontving hij de Bronzen Adhemar, de hoogste Vlaamse striponderscheiding, en in 1983 de Provinciale Prijs voor Schilderkunst van Antwerpen. Bosschaert wordt gewaardeerd om zijn humor, vakmanschap en vermogen om met lijnen en kleuren verhalen te vertellen.
Felix Bosschaert
Felix Bosschaert is een illustrator en docent, en zoon van Jan Bosschaert. Hij studeerde in 2018 af aan de Luca School of Arts in Gent, waar hij zich specialiseerde in illustratie en autonoom werk. Met grafietpoeder en potlood creëert Felix een unieke, viscerale stijl die balanceert tussen narratieve illustraties en donkere, gelaagde kunstwerken. Zijn werk, zoals het krantje Mortal Wisdom , werd tentoongesteld op evenementen als Hyperdruk #02 en Rauw Rouw 7. Als docent deelt hij zijn expertise in illustratie, waarbij hij de nadruk legt op storytelling en visuele expressie.
Stef Kamil Carlens
Stef Kamil Carlens is een Belgisch multidisciplinair artiest, bekend als muzikant, zanger, componist, producer en beeldend kunstenaar. Hij brak in 1993 door als bassist van dEUS en met zijn eigen band A Beatband, later Moondog Jr. en uiteindelijk Zita Swoon. Met Zita Swoon Group bracht hij tientallen albums uit en speelde honderden concerten wereldwijd, variërend van rauwe blues tot funky escapades. Hij won in 2020 een Music Industry Award voor Beste Muzikant. Als beeldend kunstenaar exposeert Carlens kleurrijke werken en integreert hij kunst en muziek, zoals in zijn residentie in het KMSKA Antwerpen. Zijn werk combineert melancholie en speelsheid, geworteld in een kinderlijke verwondering en wabi-sabi-achtige esthetiek. Stef Kamil slaat met zijn werken de brug tussen muziek en beeldende kunst en sloopt met zijn speelsheid de ernst van een muziekwereld die zichzelf soms wel eens te ernstig dreigt te nemen.
Marco De Jong
Met het werk van de te jong overleden Nederlandse kunstenaar Marco de Jong bewijzen we meteen dat kunst eeuwigheidswaarde heeft en aldus de kloof tussen leven en dood kan overbruggen. Na 3 kunstacademies (Deva grafische academie Den Haag, Aki Enschede en St. Joost Breda) is hij als autodidact verdergegaan en had diverse exposities in binnen- en buitenland. Zijn levenspartner Inez, voor wie Marco’s werk veel troost biedt, wil dit graag continueren.